Δευτέρα, 7 Μαΐου 2012

Ο μονόδρομος έχει τη δική του ιστορία



Μετά από χιλιάδες δελτία ειδήσεων, εκατομμύρια ώρες τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών, αμέτρητα bites στα sites και βουνά από μελάνι στα έντυπα, μετά από την μεγαλύτερη επιχείρηση πλύσης εγκεφάλου που είχε εξαπολυθεί ποτέ στην Ελλάδα, τα θύματα αυτής της προπαγάνδας σύρθηκαν χτες μέχρι τις κάλπες.

Μάλλον απρόθυμα, αφού η αποχή -με μετρημένα τα αποτελέσματα σε 20.588 από τα 20.605 εκλογικά τμήματα της χώρας- αγγίζει το 35%. 

Βέβαια, όπως συζητούσαμε χτες το βράδυ με φίλους, θα πρέπει -αυτή τη φορά- κάποιος να μελετήσει το θέμα της αποχής. Κι αυτό γιατί σε αυτές τις εκλογές, υπήρχαν δυο παράγοντες που έλειπαν από τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Η οικονομική αδυναμία αρκετών ψηφοφόρων που δεν τους περίσσευαν τα ευρώ για το ταξίδι μέχρι τον τόπο καταγωγής και το πρόσφατο κύμα μετανάστευσης πολλών -νέων κυρίως-  Ελλήνων. Γι' αυτούς τους τελευταίους, δύσκολα φαντάζεται κανείς ότι θα ψήφιζαν ένα από τα δυο [πρώην] μεγάλα κόμματα, όπως και κάποια από τα μικρότερα που δημιούργησαν οι "ποντικοί" τους, δηλαδή οι πολιτικοί που πήδηξαν από τα βυθιζόμενα καράβια.

Μετά, λοιπόν, από τον πρωτόγνωρο βομβαρδισμό -από κανάλια, έντυπα και sites- κάθε είδους εκφοβισμών, απειλών, εκβιασμών και τρομοκρατίας που εξαπέλυσαν οι "σωτήρες" του έθνους και τα γλοιώδη παπαγαλάκια τους, κάποιοι -επιτέλους- τα πήραν στο κρανίο και αποφάσισαν ότι δεν μπορούν να ζήσουν μια καθημερινότητα βυθισμένη στο φόβο. Καλύτερα φτωχός παρά χέστης.

Δεν μπορώ να ξέρω τι μας επιφυλλάσσει το αύριο, πότε, αν και πόσοι Έλληνες θα συνεχίσουν χωρίς να υποκύψουν στους εκβιασμούς, έως μια αληθινά καλύτερη μέρα, αλλά σε όσους ενορχήστρωσαν, συμμετείχαν και προπαγάνδισαν αυτούς τους ποταμούς βίας εναντίον ενός λαού, αφιερώνω αυτόν τον "τοίχο" της Αθήνας. 

Όσο για τους μονόδρομους και τη μια και μοναδική αλήθεια, περισσότερα παλιότερα εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: