Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα money talk. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα money talk. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 6 Αυγούστου 2012

Σάλλα Σάλλα!



Ήρθε η ώρα που ο πελάτης δεν έχει πια δίκιο.
Έχει... τον πούλο.

Η φωτογραφία τραβήχτηκε στις 2 παρά 15, Δευτέρα 6 Αυγούστου σε υποκατάστημα της Αγροτικής Τράπεζας.

To τραγουδάκι αφιερωμένο σε όλους τους ψηφοφόρους της Ν.Δ. του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ. Όταν θα δείτε τέτοια χαρτάκια σε όλες τις τράπεζες της χώρας θέλω να δω τι θα λέτε; Μέχρι τότε, δικό σας:
"Σάλλα Σάλλα μες στη σάλα τα μιλήσαμε,
να την πάρεις, να τα σπρώξεις, συμφωνήσαμε".


Τρίτη 14 Φεβρουαρίου 2012

Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2011

The truth is out there


Στην όμορφη χώρας μας έχουμε συνηθίσει να διαμαρτυρόμαστε για τους πολιτικούς, κατηγορώντας τους ότι δεν μας λένε την αλήθεια. Ομολογουμένως, πρόκειται για μια εξωφρενική συνήθεια των εκλεγμένων εκπροσώπων μας, η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το κοινό αίσθημα, αφού -ως γνωστόν- οι Έλληνες διακρινόμαστε για την ειλικρίνεια και την ευθύτητά μας.

Υπάρχουν, πάντως, δημόσια πρόσωπα, τα οποία είναι πολύ προσεκτικά στις διατυπώσεις τους. Ένα τέτοιο πρόσωπο είναι ο κ. Ηλίας Πλασκοβίτης. Αν δεν το γνωρίζετε, πρόκειται για τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών. Σε σημερινό δημοσίευμα, διαβάζω την δήλωση του κ. Πλασκοβίτη, η οποία έχει ως εξής: «Αυτό που ενδιαφέρει τους εταίρους μας είναι η μείωση των μισθοδοτούμενων υπαλλήλων και αυτό επιτυγχάνεται μέσω της εφεδρείας».

Αρκεί να διαβάσει κανείς 'ανάμεσα από τις γραμμές', για να αντιληφθεί το απλό. Ότι η τρόικα δεν ενδιαφέρεται για το πόσοι θα είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά μόνον για το πόσοι εξ αυτών θα είναι μισθοδοτούμενοι. Το πρόβλημα, δηλαδή, δεν είναι ότι υπάρχουν εργαζόμενοι, το πρόβλημα είναι ότι πληρώνονται.

Πριν από 4 περίπου χρόνια, είχα γράψει ένα κείμενο για το νέο μοντέλο "μη αμειβόμενης εργασίας" που θα εφαρμοζόταν στη χώρα. Ποιος θα τό 'λεγε. Η οργιάζουσα φαντασία μιας blogger μπορεί τελικά να πλησιάσει την αλήθεια. Μάγα! Μάγα!

Διάβασε και πες

.

Τετάρτη 6 Απριλίου 2011

Debtocracy - Χρεοκρατία


Απόψε στις 8 το βράδυ, στο xreokratia.gr και στο debtocracy.gr θα είναι διαθέσιμο -χωρίς δικαιώματα χρήσης & αναμετάδοσης- το ντοκιμαντέρ "Debtocracy".

Πρόκειται για το πρώτο ελληνικό ντοκιμαντέρ, με παραγωγούς τους θεατές. Το "Debtocracy" αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Δημιουργοί του είναι οι δημοσιογράφοι Κατερίνα Κιτίδη και Άρης Χατζηστεφάνου.

"Συντονιστείτε".

Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 2011

Οι πεινασμένοι



Στο βίντεο, ο Frederick Kaufman, εξηγεί -εν συντομία- πώς η Goldman Sachs και άλλες εταιρείες, βγάζουν τρισεκατομμύρια ανεβάζοντας τεχνητά την τιμή του σιταριού. Παρεμπιπτόντως, σπρώχνουν στην πείνα και την απελπισία και μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους.

Το βίντεο δεν έχει υπότιτλους, οπότε σας γράφω εδώ τα βασικά: Πρώτα, δημιουργούν το λεγόμενο demand shock. Αυξάνουν δηλαδή τη ζήτηση σε πρωτοφανή επίπεδα, με μεγάλες εντολές αγοράς. Έτσι, η τιμή τραβάει την ανηφόρα.

Όπως λέει ο Fr. Kaufman στο βίντεο, η τιμή του σιταριού κυμαινόταν μεταξύ τριών και έξι δολαρίων/bushel [1 τόνος = 39,2 bushels]. Με το κόλπο της Goldman Sachs και των ομοίων της, η τιμή ανέβηκε στα 12$, στα 18$, στα 20$ και έφτασε το 2008 στα 25$.
Και όλα αυτά, ενώ το 2008 ήταν το έτος στο οποίο η παγκόσμια παραγωγή σιταριού στον πλανήτη έφτασε την απόλυτη ιστορική κορυφή της, δηλαδή ήταν το έτος που το προϊόν θα έπρεπε να γίνεται φθηνότερο.

Ολόκληρο το σχετικό άρθρο του Frederick Kaufman, μπορείτε να το διαβάσετε στo frederickkaufman.com
.

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010

Τσουρέκια [mas ta kanate]!

Για τα λεφτά τα κάνεις όλα
για τα λεφτά δεν μ' αγαπάς
μα θα 'ρθει κάποτε η ώρα
και δε θα ξέρεις που χρωστάς


Τα λεφτά, τα λεφτά
.

Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2010

Karate lessons everyone

Την περασμένη Πέμπτη ο old boy ανέβασε ένα ποστ με τίτλο "αμαρτίες γονέων", το οποίο πήρα χαμπάρι μόλις σήμερα το πρωί. Είναι καταπληκτικό. Περιεκτικό και πικρό:

"Να σκάσουν η μία μετά την άλλη όλες οι ευρωπαϊκές φούσκες, όλες οι δυτικές φούσκες, όλες οι κρατικές φούσκες.
Αυτό, αυτό, αυτό είναι το σωστό: αφού δεν ζήσαμε εξαθλιωμένοι εμείς, να ζήσουν εξαθλιωμένα τα παιδιά μας.
Η συνέχεια εδώ
"
.

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

How do you like it?



Αυτή η μια και μοναδική αλήθεια, που περιφέρουν ως λάβαρο πολιτικοί, δημοσιογράφοι και ειδικοί στα έντυπα και σε όλα τα κανάλια, εκτός από κουραστική, καταντάει επιεικώς ύποπτη.

Η εμμονοληπτική επανάληψη της γνωστής οικονομικής στενωπού ως μοναδικής επιλογής για να «σωθεί η χώρα», υπακούει προφανώς στο «repetitio est mater studiorum», κοινώς, η επανάληψη είναι μητέρα της μάθησης. Η λαϊκή σοφία όμως έχει να απαντήσει στο λατινικό ρητό, πως το πολύ το κύριε ελέησον το βαριέται κι ο παπάς, πιθανότατα δε, το βαριέται κι ο θεός.

Ακόμη κι αν δεν είναι κανείς παπάς ή θεός, ακόμη και αν έχει γίνει απαθής αμοιβάδα από την πλύση εγκεφάλου, μπορεί να συμπεράνει ότι αυτός ο βομβαρδισμός βεβαιοτήτων δεν θα είχε τόση ανάγκη να είναι βομβαρδισμός, αν η βεβαιότητα ήταν πράγματι τόσο... βέβαιη.

Πώς όμως ένα ταπεινό τίποτα σαν όλους εμάς τους κοινούς θνητούς -που δεν είμαστε ούτε πολιτικοί που γνωρίζουν τόσα μυστικά, ούτε δημοσιογράφοι που έχουν πρόσβαση σε πολλές απ’ τις βαθιές άγνωστες σοφίες που γνωρίζουν οι πολιτικοί, ούτε ειδικοί που κατέχουν την οικονομική επιστήμη- μπορεί να διαπιστώσει ότι όλα όσα του λένε είναι η μια και μοναδική αλήθεια, ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος;

Η απάντηση είναι απλή. Αντί να κωλοβαράει μπροστά στην τηλεόραση, παρακολουθώντας προγράμματα τα οποία βρίζει, πριν χώσει το επόμενο dvd στο player για να δει το αμερικάνικο σήριαλ της αρεσκείας του, μπορεί να ψάξει λίγο στο διαδίκτυο. Εκεί δηλαδή που μπορεί να βρει αυτό:

"Αργεντινός καθηγητής: Απαλλαγείτε από τους τοκογλύφους!

Συνομιλώντας με τον μελετητή της κρίσης της Αργεντινής, οικονομολόγο και καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μπουένος Αϊρες, Κλαούντιο Κατς, αποκομίζει κανείς την πεποίθηση ότι υπάρχει ζωή μετά τον (οικονομικό) θάνατο.

Ο Κατς ήρθε στην Αθήνα της μιζέριας, της οικονομικής ασφυξίας και της ..αυτομαστίγωσης για να μας θυμίσει ότι όσα ζούμε, τα έζησαν κι άλλοι. και επιβίωσαν.
Ότι μπορούμε να βγούμε από το τέλμα πιο γρήγορα από όσο νομίζουμε. Οτι η οικονομία της Αργεντινής είδε άσπρη μέρα μόνον όταν σταμάτησε να κάνει ό,τι της ζητούσαν οι πιστωτές.

Όπως η Ελλάδα σήμερα, έτσι και η Αργεντινή στα τέλη της δεκαετίας του '90 όφειλε πολύ περισσότερα χρήματα από όσα μπορούσε ποτέ να αποπληρώσει. «Δεν έχετε να πληρώσετε; Δώστε μας τα πετρέλαια.
Πουλήστε τις τηλεπικοινωνίες, την ύδρευση, τις αερογραμμές, τη συγκοινωνία, το φυσικό αέριο.
Η κυβέρνηση Μένεμ τούς τα έδωσε όλα. Και βρέθηκε η Αργεντινή στην παράδοξη κατάσταση να έχει πουλήσει τα πάντα και το χρέος της να αυξάνεται αντί να μειώνεται» λέει, χειρονομώντας ζωηρά.
«Μας έστυψαν όσο μπορούσαν, το ίδιο κάνουν τώρα μ' εσάς. Ηξεραν ότι η αποπληρωμή είναι αδύνατη, αλλά η στρατηγική τους ήταν μη σκέφτεστε, δώστε».

Ο Kατς είναι οικονομολόγος, αλλά θεωρεί ότι σε προβλήματα όπως αυτά, τον πρώτο λόγο έχει η πολιτική.

«Το θέμα είναι καθαρά πολιτικό», επισημαίνει. «Πρέπει πρώτα να ληφθεί μια θεμελιώδης πολιτική απόφαση και εν συνεχεία υπάρχουν δύο - τρεις εναλλακτικές λύσεις στο πεδίο της οικονομίας».

Η απόφαση αυτή είναι ότι η χώρα σταματά να εξοφλεί τους διεθνείς πιστωτές, είτε προχωρώντας σε στάση πληρωμών, όπως η Αργεντινή, είτε αρχίζοντας λογιστικό έλεγχο του χρέους, όπως το Εκουαδόρ.
«Το Εκουαδόρ δημιούργησε διεθνή επιτροπή ειδικών που προχώρησε σε λογιστικό έλεγχο του χρέους και κατέληξε ότι το πραγματικό χρέος ήταν μικρότερο από το ονομαστικό χρέος», υπογραμμίζει.
Ρωτώ πόσο επίπονη ήταν η στάση πληρωμών για την Αργεντινή. «Εκμεταλλευθήκαμε την περίοδο 2002-2005 για την οξυγόνωση της οικονομίας», απαντά.
«Είχαμε χρήματα για τα λογικά πράγματα, για μισθούς, συντάξεις, σχολεία, νοσοκομεία, για κάποιες επενδύσεις». Το λάθος της Αργεντινής είναι ότι περίμενε έως ότου χρεοκοπήσει, δεν προχώρησε στη στάση πληρωμών οργανωμένα και συντεταγμένα.
«Το πρώτο και κύριο πράγμα που θα έπρεπε να είχαμε κάνει θα ήταν να αναλάβει έγκαιρα η κυβέρνηση τον πλήρη έλεγχο του τραπεζικού συστήματος. Δεν μιλώ για εθνικοποίηση, μιλώ για προσωρινό πλήρη έλεγχο.
Αυτό θα εμπόδιζε τη μαζική φυγή κεφαλαίων στο εξωτερικό, που δημιούργησε πολλά προβλήματα», λέει.

«Για να διαπραγματευθεί όμως μια κυβέρνηση με τις τράπεζες σε μια τέτοια στιγμή, πρέπει να βάλει στο τραπέζι το διάταγμα της εθνικοποίησής τους, ως απειλή, προκειμένου αυτές να συμφωνήσουν να δώσουν προσωρινά τον έλεγχο».
Ενώ η στάση πληρωμών ήταν αναπόφευκτη, η κυβέρνηση της Αργεντινής έκανε τα πάντα για να την αποτρέψει , περιλαμβανομένης της δέσμευσης των καταθέσεων της μεσαίας τάξης προκειμένου να πληρωθούν οι πιστωτές.
«Αυτό ήταν το μοιραίο τους λάθος, καθώς η μεσαία τάξη ενώθηκε με τους φτωχούς που είχαν αρχίσει πραγματικά να πεινάνε», λέει. Δέκα μήνες διαδηλώσεων κορυφώθηκαν στην εξέγερση της 19ης και 20ής Δεκεμβρίου 2001, που υποχρέωσε τον πρόεδρο Ντε λα Ρούα να φύγει με ελικόπτερο από το πολιορκούμενο προεδρικό μέγαρο και τον διάδοχό του να κηρύξει στάση πληρωμών και να αποσυνδέσει το πέσο από το δολάριο.

Έλεγχος του ευρώ:
«Καμία κυβέρνηση δεν αποφασίζει μόνη της κάτι τέτοιο, πρέπει να υποχρεωθεί από κάτω», επισημαίνει, προσθέτοντας ότι απαιτείται και εθνικός έλεγχος της νομισματικής πολιτικής. «Συνειδητοποιείτε ότι στην περίπτωση της Ελλάδας αυτό σημαίνει έξοδο από το ευρώ;» ερωτώ.
«Μπορείτε να αποφασίσετε να μείνετε στο ευρώ, να φύγετε ή να επιλέξετε μια μέση λύση. Πρώτα οι Ελληνες θα αναλάβουν τον έλεγχο του νομίσματος που κυκλοφορεί στην Ελλάδα. Μετά απ' αυτό, θα μπορέσετε να συζητήσετε για το μέλλον του ευρώ με άλλους όρους».
Και η άποψή του για τις τρομακτικές αντιδράσεις που θα προέκυπταν; «Αυτή είναι η ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού. Ότι είστε φτωχοί και εκείνοι έχουν όλη την εξουσία.
Ότι εσείς δεν έχετε τίποτα και εκείνοι τα έχουν όλα. Ότι είστε ανάξιοι, διεφθαρμένοι και λοιπά. Πρέπει να συνειδητοποιήσετε τη δύναμή σας και μετά να συζητήσετε μαζί τους με σωστούς όρους.

Το μυστικό στην πολιτική διαμάχη είναι να ξέρεις ποιες είναι οι δυνάμεις σου». Ο Κατς τονίζει ότι η οικονομική διαφορά ανάμεσα στη Γερμανία και την Ελλάδα δεν είναι τόσο μεγάλη όσο η διαφορά ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Αργεντινή, τη Βολιβία ή το Εκουαδόρ.
«Όμως, όλες αυτές οι μικρές χώρες μπόρεσαν να διαπραγματευθούν με τη μεγάλη δύναμη. Στη Λατινική Αμερική δεν επαναλαμβάνουμε ό,τι λένε οι νεοφιλελεύθεροι. Είστε Ελληνες», λέει και δείχνει με πάθος την γκραβούρα του Παρθενώνα, που συμπτωματικά κρέμεται πάνω από το τραπέζι μας. Εμείς στην Αργεντινή έχουμε μόνο δύο αιώνες ιστορίας. Η Ελλάδα πρέπει να ανακτήσει τη δύναμη της ιστορίας της".


Το βρήκα στο stopcartel.

Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010

Τα λεφτά τα φάγαμε όλοι μαζί


Καλή όρεξη, κορόιδα!

Τρίτη 20 Ιουλίου 2010

Πέμπτη 6 Μαΐου 2010

στη βουλή αδελφές μου


Τους διαφωνούντες τους διαγράφουμε.
Τους κλέφτες ποτέ!

Δευτέρα 3 Μαΐου 2010

Νέοι Φάκελοι [γεμάτοι λεφτά]


Απόψε στην τηλεόραση του Σκάι, καλεσμένος στην εκπομπή Νέοι Φάκελοι θα είναι ο διοικητής της Τράπεζας Ελλάδος κ. Γ. Προβόπουλος. Ελπίζω να μας εξηγήσει τι ακριβώς κάνει, που να αξίζει 4 εκατομμύρια ευρώ αμοιβή..
.

Τρίτη 20 Απριλίου 2010

Θα σταματήσετε να μιλάτε όλοι για λεφτά?


ο homocomix [-εκεί το είδα-] λέει ότι τούτο το βίντεο αντιπροσωπεύει την αληθινή ελληνική ψυχή.
λες;

Κυριακή 10 Ιουνίου 2007

Εκλογές



Το ΠΑΣΟΚ επιδοτεί με όλες του τις δυνάμεις το ΛΑΟΣ. Σκοπός είναι φυσικά να μεταφερθούν ψήφοι της Ν.Δ. προς το ΛΑΟΣ, να χάσει ποσοστά το κυβερνών κόμμα κι έτσι να αυξηθούν οι πιθανότητες νίκης του ΠΑΣΟΚ στις επερχόμενες εκλογές.

Όταν συμβεί αυτό, θα έρθει στην κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ και θα μπει στη βουλή το ΛΑΟΣ. Έτσι η βουλή των Ελλήνων θα έχει πέντε κόμματα αντί για τέσσερα.

Στις μεθεπόμενες εκλογές, το ίδιο κόλπο θα κάνει η Ν.Δ., η οποία στο μεταξύ θα δίνει επί τέσσερα χρόνια μάχη για την πολιτική ενδυνάμωση του Συνασπισμού, ώστε να μεταφερθούν ψήφοι του ΠΑΣΟΚ προς τον Συνασπισμό και να κυβερνήσει εκείνη πάλι.

Όταν θα ξανακυβερνήσει, έμπειρη πια, θα σκάψει το λάκκο του ΛΑΟΣ, ενστερνιζόμενη ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης τον Χριστιανομαρξισμό. Εκπρόσωπος του Χριστού θα οριστεί, με σύντομες δημοκρατικές διαδικασίες, ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος και εκπρόσωπος του Μαρξ ο Γ. Καρατζαφέρης, που νωρίτερα θα έχει γίνει υπουργός.

Εκτός από εκπρόσωπος του Μαρξ, θα διοριστεί και ισόβιος υπουργός Παιδείας και όλες του οι προτάσεις θα γίνονται αυτόματα νόμοι του κράτους. Χάρη στη θητεία του ως αρθρογράφος στα περιοδικά Μανίνα και Κατερίνα, ο Γ. Καρατζαφέρης γνωρίζει όσο κανείς τους προβληματισμούς της νεολαίας.

Έτσι θα θεσπιστεί ένα νέο, απλούστατο, μοντέλο διοίκησης της χώρας, που θα οδηγήσει, μεταξύ άλλων, σε μηδενική ανεργία και θα αλλάξει την εικόνα της χώρας, η οποία από ανεπιθύμητη νταρντανομπουλούκω θα μετατραπεί σε ποθητή συλφίδα.

Το νέο αυτό μοντέλο θα βασιστεί σε ένα απλό μέτρο. Την κατάργηση της αμειβόμενης εργασίας. Έτσι όλοι θα εργάζονται για το κοινό καλό.

Επίσης, όποιος εργαζόμενος αποφασίζει ότι θέλει να βγει στη σύνταξη, θα εντάσσεται αυτόματα στο πρόγραμμα εθελοντικής προσφοράς εργασίας για την ενδυνάμωση των ελληνικών επιχειρήσεων, των ελληνικών εξαγωγών, των μη κυβερνητικών οργανώσεων, δηλαδή για το κοινό καλό.

Η αξία της εργασίας θα αποδίδεται στο Ταμείο της Χριστιανικής Πτέρυγας και η υπεραξία στο Ταμείο της Μαρξιστικής Πτέρυγας. Και τα δύο ταμεία θα επενδύουν τα χρήματά τους στο χρηματιστήριο, του οποίου ο δείκτης (που θα μετονομαστεί σε «Σούπερ Κατερίνα») θα εκτιναχθεί πάνω και από τον Dow Jones και στο trading floor της Σοφοκλέους θα κονταροχτυπιούνται τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα του πλανήτη.

Το σύστημα θα αποδειχθεί τόσο πετυχημένο, ώστε θα προκύψει ένα νέο κόμμα, από την ενοποίηση του ΛΑΟΣ, της Ν.Δ., του ΠΑΣΟΚ και του Συνασπισμού. Μια νέα εποχή θα ανατείλει στο κοινοβουλευτικό σύστημα της χώρας, καθώς αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα είναι μόνιμα η Αλέκα Παπαρήγα.

Στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις το δίλημμα θα είναι ένα: Εμείς ή οι κομμουνιστές. Οπότε το χριστιανομαρξιστικό κόμμα, θα κερδίσει όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις, για τα επόμενα 55 χρόνια, διότι ο λαός έχει μνήμη και κριτήριο και δεν θα διακυβεύσει τόσα επιτεύγματα της χώρας, για να επιστρέψει σε μια κομμουνιστική διακυβέρνηση από την οποία τόσα δεινά έχουν προκύψει στην Ελληνική ιστορία.

Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων θα αναλάβει την εξυγίανση του φορολογικού και του ασφαλιστικού συστήματος. Τα προβλήματα θα λυθούν ακαριαία, με πολύ απλούς τρόπους.

Μόλις ένας εργαζόμενος θα προσλαμβάνεται, θα παρακρατούνται άμεσα όλοι οι φόροι για όλη του τη ζωή.

Όσο για το συνταξιοδοτικό δεν θα απασχολεί κανέναν, καθώς ούτως ή αλλιώς οι συνταξιούχοι θα προσφέρουν εθελοντική εργασία.

Εννοείται ότι θα λυθούν άμεσα και τα θέματα των συμβασιούχων, καθώς θα καταργηθούν όλων των ειδών οι συμβάσεις, αφού οι προσλήψεις θα γίνονται με την τιμητική στέψη της καρπαζιάς, η οποία θα αντικαταστήσει τις χρονοβόρες και βαρετές τελετές ορκωμοσίας.

Οι μόνοι που θα παραμείνουν στο pay roll θα είναι όσοι εργάζονται στα σώματα ασφαλείας, όσοι δημοσιογράφοι είναι μέλη της ΕΣΗΕΑ, οι βουλευτές και οι πουτάνες.

Οι ελεύθεροι επαγγελματίες θα πληρώνονται όπως τον παλιό καλό καιρό. Με κότες, αυγά, κατσικάκια, μαρούλια, συλλεκτικά βινύλια του κ. Γιώργου Νταλάρα ή σε είδος.

Οι πουτάνες θα συνεχίσουν να πληρώνονται, αλλά φυσικά οι τιμές θα πέσουν κατακόρυφα, αφού οι γυναίκες θα γαμιούνται ασύστολα για να ξεχρεώνουν ηλεκτρολόγους, υδραυλικούς και λοιπούς ελεύθερους επαγγελματίες και έτσι θα καταπολεμηθεί στη ρίζα του το trafficking.

Θα κυκλοφορούμε όλοι με μπαλωμένα ρούχα, που θα γίνουν πολύ trendy. Τη σχεδίασή τους θα αναλάβουν με απευθείας ανάθεση ο Ευταξίας και ο Μάρκελλος. Το καρίκωμα των μεταχειρισμένων μασαζοκαλσόν θα ανατεθεί σε μια λιτή τιμητική εκδήλωση στη κ. Τζίνα Βαρώνη, ενώ ειδικό σώμα της αστυνομίας θα κάνει επιδρομές στα σπίτια για να βεβαιώνει ότι όσοι έχουν δεύτερο χιτώνα θα προσφέρουν τον ένα στο συνάνθρωπο.

Όσοι και όσες θα αρνούνται την παράδοση του δεύτερου χιτώνα, θα νοσηλεύονται σε ειδικές κλινικές απεξάρτησης από τα υλικά αγαθά, την εποπτεία των οποίων θα αναλάβει ο κ. Θανάσης Λάλας, επικουρούμενος από επιστημονική ομάδα αποτελούμενη από τους κ.κ. Αλ. Κούγια, Έλλη Στάη και Αλέκο Αλαβάνο.

Οι κατασκευαστικές εταιρίες θα αυξήσουν τα κέρδη τους, καθώς θα μισθώνουν στο κράτος εκσκαφείς, που θα ξεθάβουν σε όλη την επικράτεια τα μοντελάκια των κυριών της μεσαίας τάξης, που θα έχουν θάψει τα υπάρχοντά τους στους κήπους των αυλών και στα πηγάδια του πατρικού σπιτιού στο χωριό, ενώ οι alessi καφετιέρες θα φορτωθούν σε φορτηγά για τις αποστολές βοήθειας στο Νταρφούρ.

Η κ. Μαριάννα Βαρδινογιάννη, ως ισόβια υπουργός Υγείας, θα χτίσει δεκάδες νοσοκομεία, το καθένα για διαφορετικό είδος καρκίνου και εκεί θα νοσηλεύονται όσοι είναι άποροι.

Καθώς όμως στο νέο σύστημα μη αμειβόμενης εργασίας, κανένας εργαζόμενος δεν θα είναι πλέον άπορος, οι μόνοι που θα δικαιούνται νοσηλείας θα είναι επιχειρηματίες της μέρας και της νύχτας, βουλευτές, δημοσιογράφοι και εκπρόσωποι των σωμάτων ασφαλείας κι έτσι το σύστημα υγείας θα εξυγιανθεί με μιας.

Τα νοσοκομεία θα είναι πεντακάθαρα. Οι γιατροί θα είναι πανευτυχής καθώς όταν δεν χειρουργούν τους ασθενείς, θα γαμιούνται ασύστολα με το προσωπικό (το οποίο όπως είπαμε έτσι θα ξεχρεώνει τα χρωστούμενα) και άδεια κρεβάτια θα περιμένουν πελάτες από τις χώρες του εξωτερικού, που θα επιλέγουν την Ελλάδα ως χειρουργικό προορισμό, αφού εκτός από τις νέες άριστες συνθήκες, τα ελληνικά νοσοκομεία θα προσφέρουν και δωρεάν σεξ. Έτσι, ο νοσοκομειακός τουρισμός θα γίνει η αιχμή του δόρατος για το εθνικό εισόδημα.

Οι εκκλησίες θα γνωρίσουν απίστευτες πιένες. Οι αποδόσεις των χρηματιστηριακών επενδύσεων, χάρη στην εκτόξευση του δείκτη «Σούπερ Κατερίνα», θα επιτρέψουν νέες αυτοματοποιημένες εκκλησιαστικές μεθόδους. Κάθε εκκλησία θα διαθέτει τη δικής της θαυματουργή εικόνα, αυτόματο πωλητή τιμίου ξύλου, ενώ τα θερμαινόμενα στασίδια θα προσφέρουν ζεστασιά στους κώλους και τις ψυχές των εργαζομένων χριστιανομαρξιστών.

Οι δυσαρεστημένοι του νέου συστήματος, θα αρχίσουν να μεταναστεύουν. Σύντομα το κύμα μετανάστευσης θα ξεπεράσει σε μέγεθος εκείνο της δεκαετίας του 50, (καθότι έχουμε καταντήσει όλοι ευγονικοί μπουρζουάδες). Μόνο που τώρα δεν θα αδειάσει η έτσι κι αλλιώς άδεια επαρχία, αλλά οι μεγάλες πόλεις. Η Αθήνα θα έχει σε λίγα χρόνια λιγότερο από 2 εκατομμύρια κατοίκους, η (ερωτική) Θεσσαλονίκη περί τους 300 χιλιάδες και ούτω καθεξής.

Οι πόλεις θα μετατραπούν σε μικρούς παραδείσους, με συντριβάνια, τσιρκολάνους και γήπεδα γκολφ, σπορ στο οποίο θα διαπρέψουν τα δίδυμα τέκνα του Κώστα Καραμανλή (ένεκα το κληρονομικό χάρισμα από τον εθνάρχη θείο), κάνοντας σκόνη και θρύψαλα τα ρεκόρ του Tiger Woods και μοιράζοντας μπαλάκια του γκολφ με φωτογραφίες τους, στα εγγόνια των γνωστών μας πια εθελοντών συνταξιούχων.

Εξαίρεση θα αποτελέσει η Κρήτη, αφού στο μεταξύ θα αυτοκηρυχθεί ανεξάρτητη χώρα, με ισόβιο πρόεδρο τον κ. Γ. Κεφαλογιάννη και υπουργό εξωτερικών τον κ. Κ. Ζουράρι, που θα αναλάβει να αναθερμάνει τις σχέσεις με την Ελλάδα, εξευμενίζοντας τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο με γαμοπίλαφα και μπουγάτσες από τον Ιορδάνη.

Το μεταναστευτικό κύμα, θα δημιουργήσει μια νέα γενιά Ελλήνων, που θα κάνουν θαύματα στα ξένα. Καθώς οι μετανάστες θα έχουν ξεχάσει πως είναι να πληρώνεσαι, θα δουλεύουν ακατάπαυστα και οι χώρες υποδοχής τους (Νιγηρία, Βιετνάμ, Σουδάν, Ρουμανία, Βραζιλία κ.λπ.) θα μετατραπούν σε νέες δυνάμεις του πλανήτη. Σύντομα θα πάρουν θέση στη G8 και στο ΝΑΤΟ, ανατρέποντας τα δεδομένα στην παγκόσμια ισορροπία.

Η εποχή των παιδιών των λουλουδιών θα επιστρέψει στα ελληνικά πανεπιστήμια. Φοιτητές και φοιτήτριες θα το κάνουν με τους καθηγητές τους (κάθε είδος εξετάσεων θα καταργηθεί) και όλες οι σχολές θα ανοίγουν τις πόρτες τους στους αναρχικούς.

Η αστυνομία δεν θα επεμβαίνει ποτέ, αφού τις ζημιές θα καλούνται να αποκαταστήσουν εθελοντές συνταξιούχοι του ΤΕΒΕ, οι οποίοι έτσι θα εξασφαλίζουν ένα πιάτο φακές την ημέρα και μια εξέταση αίματος κάθε 5 χρόνια στα νοσοκομεία της κ. Μ. Βαρδινογιάννη.

Οι διακριθέντες συνταξιούχοι θα παίρνουν τα αποτελέσματα των εξετάσεων σε χαρτί αρωματισμένο με την κολόνια της υπουργού Υγείας και ένα βραχιολάκι χρώματος μπλε-κόκκινου, το οποίο θα επιδεικνύουν στην είσοδο του Μεγάρου Μουσικής, για να τους επιτραπεί να σφουγγαρίσουν τις τουαλέτες, τα βράδια που θα τραγουδάει εκεί ο Γιώργος Νταλάρας, με τον Μπόνο και τον Πλάθιντο Ντομίνγκο.

… συνεχίζεται