Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2008

Μαραμένα τα γιούλια κι οι βιόλες


Μαύρη νύχτα για τις πιτσαρίες και τα σουβλατζίδικα, που περίμεναν πώς και πώς τη βραδιά επιλογής τραγουδιού για τη φετινή Eurovision. Τα delivery boys βάραγαν μύγες, ενώ τα αφεντικά αναπολούσαν τα περασμένα μεγαλεία με το Σάκη.

Που τέτοια μεγαλεία τηλεοπτικής ανοσίας τα προηγούμενα χρόνια; Τώρα όλα έχουν αλλάξει και η χώρα πάει κατά διαόλου, αφού αντί να θεωρείται εθνική υπόθεση το βρακί της τραγουδίστριας που μας εκπροσωπεί στη eurovision, ασχολούμαστε με μαλακίες, όπως το πνίξιμο της ελευθερίας της έκφρασης στο διαδίκτυο.

Πάει λοιπόν κι αυτή η λαμπρή βραδιά κατατονικής απογείωσης, με τις αδελφές Μαγγίρα - που ξεσκατίζουν ό,τι δεν αναλαμβάνει κανένας άλλος για την ΕΡΤ - στο δύσκολο έργο της παρουσίασης και τον κ. Μίμη Πλέσσα, που κάθε χρόνο μοιάζει και πιο ξεμωραμένος να ανακοινώνει τη νικήτρια, που όλοι γνώριζαν μέρες πριν, αλλά δεν του το είπανε για να μη του χαλάσουν τη χαρά.

Όσο για το νέο μεγάλο αφεντικό του κρατικού γίγαντα, τον κ. Δημήτρη Γόντικα, ήθελε - η αλήθεια είναι - να δώσει ένα στίγμα για τη νέα εποχή του καναλιού που ανέλαβε να διευθύνει και το έδωσε με το παραπάνω, οπότε του αξίζει η θέση που του απονεμηθεί, δηλαδή του στελέχους που θα περάσει ξεκούραστα απ΄το μαγαζάκι να μαζέψει ψιλά για τις σπουδές των παιδιών.

Πάντως οι κακόμοιροι οι χαμηλόμισθοι ρεπόρτερς των καναλιών, έκαναν πάρτι φέτος με την κατρακύλα του διαγωνισμού. Γλύτωσαν τα παιδιά τις εκατοντάδες συνεντεύξεις από κουτσούς χορογράφους, καμένους ενδυματολόγους, τριτοξάδελφους, μαμάδες και μπαμπάδες των συμμετεχόντων και τους έμεινε χρόνος να τη βγάλουν σε κανα γραφείο, να μπαίνουν στο internet και να διαβάζουν press-gr.

Μεγάλη νικήτρια της απογειωτικής βραδιάς ήταν η Καλομοίρα, γεγονός που δεν εξέπληξε κανέναν φυσικά. Λίγη ώρα πριν τα τελικά αποτελέσματα, οι διαγωνιζόμενοι, Χρύσπα, Καλομοίρα και Κώστας Μαρτάκης, ήταν αραγμένοι στην καναπεδιά, χαλαροί και light, με εμφανές ύφος «στ’αρχίδια μου», αφού και οι ίδιοι ήξεραν ότι θα πάει η Καλομοίρα στο Βελιγράδι, αφού πρώτα ξεποδαριαστεί να χοροπηδάει σε όλη την Ευρώπη, για να παρουσιάσει το αχτύπητο secret combination.

Μη σου πω ότι η Χρύσπα κι ο Μαρτάκης είχαν αγοράσει από 30 κινητά σε κάθε κολλητό τους και τους είχαν βάλει να ψηφίζουν όλο το βράδυ Καλομοίρα, γιατί βαριούνται να τρέχουν.

Από αύριο περιμένω κάθε σοβαρό άνθρωπο της τέχνης και της διανόησης του τόπου, όπως ο κ. Δανίκας π.χ., να βγει στα κανάλια για να μας αναλύσει όσα δεν αναλύονται με τίποτα, για τη φρίκη στην οποία θα βυθίσει τη χώρα η συμμετοχή της Καλομοίρας στον εγκάθετο διαγωνισμό τραγουδιού.

Ba the way, δεν είδα κανέναν από δαύτους να βγει και να μιλήσει τις τελευταίες μέρες. Το κιλοτάκι της Έλενας Παπαρίζου το θεωρούσαν κάτι σαν εθνική απειλή αν θυμάστε, αλλά για τις "νομοθετικές ρυθμίσεις" στο διαδίκτυο μόκο. Σούζα τα φθονερά γερόντια της όρθιας διανόησης!

Αυτά. Άντε γεια τώρα, γιατί απ’ το πρωί δεν έχω προλάβει να διαβάσω τα posts και τα comments στο press-gr.

Ευχαριστήριο στο press-gr (no 2)







Δεύτερο μεγάλο 'ευχαριστώ' οφείλουμε στο press-gr, αφού διοργανώθηκε ο διαγωνισμός για το τραγούδι που θα στείλουμε στη eurovision και δεν το πήρε χαμπάρι κανείς.

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2008

Λερναία Ύδρα

















Ωρύονταν πάλι σήμερα τα φασιστοειδή ανθρωπάρια, στα κανάλια και τις τελειωμένες φυλλάδες, για την ελευθερία στα blogs, απαιτώντας να μπουν όρια.

Πρώτα μας τα έκαναν τσουρέκια με τα όρια της σάτιρας, τώρα κρώζουν από τα τηλεπαράθυρα και τα συνοδευτικά φυλλάδια cds, opinion leaders του βόθρου, μεταμοντέρνοι τραμπούκοι και αντιπαθείς ανθυποσυνταξιούχοι της ενημέρωσης, για όρια στην ελευθερία του διαδικτύου. Εξανίστανται, υποστηρίζοντας με ατράνταχτα τα τεκμήρια της άνοιας, πως δεν είναι δυνατόν να γράφει ο καθένας ό,τι του κατέβει, αλλά κι αν γράφει οφείλει να το υπογράφει με το όνομά του;

Πάτε καλά ωρέ προσκυνημένοι;

Αλλά έτσι είναι, άμα έχεις συνηθίσεις σε όλη σου τη ζωή να γράφεις και να λες ό,τι σου υπαγορεύει το αφεντικό ή στην καλύτερη περίπτωση μέχρι εκεί που σου επιτρέπει και για όσους σου επιτρέπει, πρώτα κλάνεις μαλλί με την ελευθερία και στο τέλος τη μισείς.

Ως εκ τούτου, αποφάσισα να αλλάξω την φωτογραφία που κοσμούσε το ιστολόγιό μου τόσους μήνες και να αποχωριστώ τον μυρωδάτο και ερωτύλο Pepe.
Στη θέση του κοτσάρω τη Λερναία Ύδρα, κόρη της Έχιδνας και του Τυφώνα, που ωραιότατα συμβολίζει τα blogs, ανά την υφήλιο. Ένα κεφάλι θα κόβετε, δυο θα πετάγονται...

Άντε απ' δω ρε. Άϊ σιχτίρ!

Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2008

Κουβεντούλα














- Ρε συ Γιώργο, μας έχει γαμήσει το press-gr με τις αποκαλύψεις του.
- Υπομονή Βασίλη, έχω έναν συνονόματό σου στο Βήμα που θα το βγάλει το κολόφιδο απ' την τρύπα.

Ευχαριστήριο στο Press-gr


Οφείλουμε όλοι ένα θερμό ευχαριστώ στο press-gr, διότι μας δίνει τη χαρά να παρακολουθούμε τηλεοπτικές συζητήσεις, όπου οι πολιτικοί παραμένουν βουβοί, καθότι δεν έχουν ιδέα για το πως λειτουργεί ένα blog.

Τούτου δοθέντος, να εκφράσω και την εύλογη και προφανέστατα ρητορική απορία που μου προκύπτει. Εσύ φίλε αναγνώστη έτσι και στείλεις το παιδί σου να πιάσει δουλειά στο Καρφούρ, αν δεν κατέχει από υπολογιστές, θα πετάξουν την αίτησή του στον κάλαθο των αχρήστων. Παρ' όλα αυτά, επιμένεις να στέλνεις στη Βουλή, "αναλφάβητους" που υπερηφανεύονται ότι δεν ξέρουν τίποτα για τα μηχανήματα του διαβόλου και γράφουν ακόμα με στυλό και χαρτί.

Αν δεν την αντιλαμβάνεσαι την ειρωνεία (επιεικώς) του πράγματος, μήπως είσαι ολίγον κουζουλό;

Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2008

Ονομασία προέλευσης



Σκληρό διαπραγματευτικό παζάρι γίνεται τις τελευταίες ώρες.
Απ' όσα διαρρέονται, φαίνεται πως αν μας αφήσουν την ονομασία του μακεδονικού χαλβά και της μακεδονικής σαλάτας, μπορεί να τους αφήσουμε την ονομασία της χώρας.
Τεφαρίκι!

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2008

Oscarland


Τώρα που πρέπει να διαπραγματευτούμε - και καλά - για την ονομασία της γειτονικής βαρδάρισας, που τολμά να βρυχάται πως τη λένε Μακεδονία, και που συνάμα ανησυχούμε για την μονομερή ανεξαρτητοποίηση του ειρηνικού Κοσσόβου, μήπως ήρθε η ώρα να αναθεωρήσουμε τον αυτοπροσδιορισμό μας ; Αυτή η χώρα, δεν είναι χώρα, είναι αποθήκη σεναρίων.

Ταξιδεύει που ταξιδεύει τέτοια κουστωδία με την υπουργό εξωτερικών κ. Ντόρα Μητσοτάκη, δε βρέθηκε ένας άνθρωπος να συζητήσει με εκπροσώπους της κινηματογραφικής βιομηχανίας των Η.Π.Α.;

Εκεί που η Ντόρα λαμβάνει οδηγίες από την Κοντή Λύσσα πίσω απ’ τις κλειστές πόρτες, θα μπορούσε μια ορντινάντσα της ακολουθίας, που θα έπινε το martini του – shaken, not stirred – να πασάρει τον ογκωδέστατο φάκελο με τα κατορθώματα της χώρας, υπό μορφή σεναρίων. Να πεις ότι τους λείπουν οι ειδικοί; Πρώτος θα έτρεχε νομίζω ο κ. Μυλωνάς, με την πείρα του στις κινηματογραφικές επιτυχίες, να τους κάνει ένα πρόχειρο storyboard βρε αδελφέ.

Είναι γνωστό άλλωστε ότι υπάρχει έλλειψη καλών σεναριακών ιδεών, ακόμη και στο χόλιγουντ. Χάσαμε βέβαια τη χρυσή ευκαιρία, τρεις μήνες τώρα που απεργούσαν οι κομμουνιστοσυμμορίτες οι σεναριογράφοι, αλλά δεν πειράζει. Οι καλές ιδέες θα βρουν το δρόμο τους.

Κυβερνητικοί κουμπάροι, Ζωνιανά, Δομημένα ομόλογα, Πακιστανοί, Ζαχοπουλιάδα, Miezens, αδέκαστοι δημοσιογράφοι που σπάζουν το εκδοτικό κατεστημένο χάρη στην αδαμάντινη ακεραιότητά τους, κυβέρνηση που (δεν) εκβιάζεται και (δεν) εκβιάζει, σήμερα μόλις κλοπή atm στο Ωραιόκαστρο με χρήση γερανού, απ’ όλα έχει να προσφέρει αυτή η χώρα σε έναν ικανό σεναριογράφο και τα blockbusters περιμένουν, να δοξάσουν το νεοελληνικό αδάμαστο πνεύμα.

Κωμωδίες, κατασκοπευτικές περιπέτειες, ένα νέο “Wall street” (όχι με τον Michael Douglas γιατί παρασίτεψε), η «Μεγάλη Ληστεία του ότι νά'ναι», ό,τι θες έχει το ρεπερτόριο της ηγέτιδας δύναμης των Βαλκανίων.

Με τα ποσοστά απ’ τις εισπράξεις των blockbusters που θα γυριστούν, θα θρέψουμε βουλευτές, υπουργούς και παρατρεχάμενους, μπας και μείνει τίποτε για καμιά σύνταξη που είναι και το τρέχον εθνικό όραμα!

Ο Τζον Λε Καρέ τι έχει να πει για όλ' αυτά;

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2008

Πιτσιρίκο είσαι τρέλα με τη κόκκινη φανέλα!


Το απαραίτητο κοινωνικό προτσές, στο οποίο οφείλει να αναλάβει ηγετικό ρόλο η αριστερά στην σημερινή Ελλάδα, περιγράφεται με διαύγεια και σαφήνεια από τον απόλυτο εκφραστή της κοινής λογικής στο διαδίκτυο, στο σημερινό του ποστ.

Αυτά τα απλά και βασικά, που γράφει σήμερα ο πιτσιρίκος, διεισδυτικά και διαβρωτικά όπως πάντα, ελπίζω να σφηνωθούν στους εγκεφάλους όσων τα διαβάσουν από το ΚΚΕ και το Σύριζα, μπας και κοπούν οι άτολμες ρητορείες με μυρωδιά μουχλιασμένου αμπέχονου απ’ το πρώτο και οι άσφαιρες διεθνιστικές χαριτωμενιές από τον δεύτερο.

Στη γαργαλιστική περίπτωση, που κάποιοι στα δυο κόμματα αντιληφθούν τη σοβαρότητα όσων επισημαίνει ο οκτάχρονος φίλος μου και φροντίσουν να τα μοιράσουν - υπό μορφή «ευαγγελίου» - στα στελέχη, μπορεί επιτέλους να μπουν τα καρφιά στο φέρετρο του εξαχρειωμένου πολιτικού συστήματος.

Και επειδή οι ταχύτητες των πραγμάτων τη σήμερον ημέρα, είναι πέρα από την αντιληπτική ικανότητα των πάσης ηλικίας πολιτικών και άλλων δεινοσαύρων, που πίνουν το αίμα της χώρας ανερυθρίαστα, πρώτα θα φύγει η όση γη τους έχει απομείνει κάτω απ’ τα πόδια τους και μετά θα εξοστρακισθούν – κατά τα αρχαιοελληνικά πρότυπα – στην κουδουνίστρα του εθνικού υποσυνείδητου.

Μιλώντας για παίκτες λοιπόν: πόσος κουτός μπορεί να είναι ένας παίκτης που δέχεται όχι μόνον να παίξει ένα παιχνίδι που είναι σικέ, αλλά διεξάγεται και στην έδρα του αντιπάλου; Είναι ακριβώς όπως τα λέει ο πιτσιρίκος: «η σωστή θέση είναι «δεν βγαίνουμε στις τηλεοράσεις σας – να πάτε να γαμηθείτε»!

Τώρα θα μου πεις γιατί τα γράφω όλ’ αυτά, αφού το πιτσιρίκειο κείμενο ομιλεί από μόνο του με τον καλύτερο μάλιστα τρόπο;

Τα γράφω, διότι διαβάζοντας το κείμενο σήμερα το πρωί και αφού είχα μια μάλλον δυσάρεστη αφύπνιση, που ήρθε να προστεθεί σε μια ομιχλώδη θλίψη των ημερών, συνειδητοποίησα το ευεργέτημα που μου προσέφερε. Το κείμενο εννοώ.

Μου προσέφερε, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, την προσγείωση από την εξέδρα του κυνισμού, στον οποίο είχα καταφύγει για να αντεπεξέλθω στην δυσώδη πολιτική και κυρίως κοινωνική κατάσταση που μας περιτριγυρίζει, στο γήπεδο της τσαχπινογαργαλιάρικης διάθεσης για παιχνίδι.

Βάλτε τη μπάλα κάτω σύντροφοι, για να μπει το τόπι στο πλεχτό!

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2008

Λύση στο ασφαλιστικό, ΤΩΡΑ!




















Κοίτα κακομοίρη μου μη την κάνεις και μου αφήσεις το ασφαλιστικό άλυτο, θα βάλω την ΕΡΤ να παίζει το dvd σε εθνικό δίκτυο.

Αγωνιστικές κινητοποιήσεις


Οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα (ή μάλλον όσοι από αυτούς μπορούν να απεργήσουν) κατέβηκαν σήμερα σε απεργία, διεκδικώντας να μην επωμισθούν ολοκληρωτικά τα βάρη της μεταρρύθμισης του ασφαλιστικού συστήματος της χώρας.

Δηλαδή ποιος θα τα επωμισθεί τα βάρη; Ο Λάτσης και ο Βαρδινογιάννης; Δε φτάνει που διατηρούν εταιρίες εντός των συνόρων, θα τους ζητήσουμε να πληρώνουν και Ι.Κ.Α; Αυτές τις παλαιοκομμουνιστικές αντιλήψεις ο λαός (που σήμερα απεργεί) τις έχει στείλει στο διάολο με την ψήφο του εδώ και χρόνια.

Ή μήπως οι εκδοτικοί οργανισμοί της χώρας, που έχουν σεκιουριτάδες στις πόρτες για να διώχνουν τους δημοσιογράφους που δεν πληρώνονται με μπλοκάκι, αλλά θέλουν κανονική πρόσληψη;

Τα μόνα ταμεία που είναι υγιή στην Ελλάδα είναι αυτά που τα περισσότερα μέλη τους τα κακαρώνουν πριν πάρουν σύνταξη.

Μπας και πρέπει να απευθυνθούμε στους Αμερικανούς σεναριογράφους για κανένα σεμινάριο περί απεργιακών κινητοποιήσεων;

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2008

Τσίπρα για πρωθυπουργό











Αφού το πήδημα είναι σίγουρο,
ας μας γαμήσει τουλάχιστον ο πιο ωραίος.

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2008

Άξιος!



Νέα εποχή για την ευρύτερη αριστερά σηματοδοτεί η εκλογή του νέου προέδρου του Συνασπισμού. Ο κ. Αλέξης Τσίπρας, κέρδισε με συντριπτική πλειοψηφία στη χθεσινή ψηφοφορία. Έλαβε 840 ψήφους, έναντι μόλις 342 που έλαβε ο αντίπαλός του κ. Φώτης Κουβέλης.

Αποδεικνύεται περίτρανα η προτίμηση του εκλογικού σώματος των ριζοσπαστικών της αριστεράς στις έντονες αποχρώσεις των κομματικών κολεξιόν, σε αντίθεση με τις κλασσικές επιλογές τόσων χρόνων.

Τα 11 λευκά ψηφοδέλτια καταλογίζονται σε συνέδρους, που βρίσκονται σε ενδυματολογική σύγχυση, καθώς δυσκολεύονται να επιλέξουν ανάμεσα στις γήινες αποχρώσεις του κ. Κουβέλη και στις παλ εξτριμιτέ του κ. Τσίπρα.

Οι 840 φασιονίστας, γνωρίζουν ότι ο κ. Τσίπρας θα αναδιπλώσει τις εμπνεύσεις και τα ταλέντα των στελεχών, με μια νέα σειρά από τάσεις και προτάσεις για τη άνοιξη και το καλοκαίρι που έρχονται, με σεβασμό στην παράδοση των κλασσικών γραμμών, καταρρίπτοντας όμως τα γνώριμα κλως μπροκάρ στάνταρντ στα κομματικά ντεφιλέ, επενδύοντας στον συνδυασμό της ποιότητας και του στυλ.

Πάντως η φίλη μου η Α. που είναι φανατικιά του παρατρίχα (=σύριζα), ακόμη θρηνεί που δεν κατέθεσε υποψηφιότητα ο κ. Γρηγόρης Ψαριανός.
Είναι πραγματικά κρίμα, διότι εάν έβγαινε, μπορεί επιτέλους να σταματούσε την ραδιοφωνική του εκπομπή.

Τετάρτη, 6 Φεβρουαρίου 2008

Payback is a bitch


Δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών συνδέουν το όνομα του κ. Σπύρου Σημίτη, αδελφού του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, με την υπόθεση της Siemens και τα μαύρα εκατομμύρια ευρώ.

Γνωρίζοντας την ιστορία της οικογένειας, είναι σαφές ότι οι αδελφοί Σημίτη έχουν ένα θέμα με τους Γερμανούς.

Ο πατέρας τους υπήρξε αντιπρόσωπος του Πειραιά στην Εθνοσυνέλευση στους Κορυσχάδες και Γενικός Διοικητής Ρούμελης στην κυβέρνηση της ΠΕΕΑ, ενώ η μητέρα τους ήταν κορυφαίο στέλεχος γυναικείων οργανώσεων της Αριστεράς και Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Γυναικών. Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής οι γονείς τους έλαβαν μέρος στην Εθνική Αντίσταση από τις τάξεις του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ.

Αντιλαμβάνεται κανείς ότι όλη αυτή η τρεχάλα από λόγγο σε ραχούλα, άφησε τραυματισμένες τις παιδικές ψυχούλες του Κώστα και του Σπύρου, που θα ανέμεναν μια δικαίωση, η οποία ποτέ δεν ήρθε.

Αντί η Γερμανία να κάνει μετά τον πόλεμο τεμενάδες στην Ελλάδα, χρωστάει κάτι δις, υπό μορφή πολεμικών αποζημιώσεων, τα οποία είναι προφανές ότι δεν πρόκειται ποτέ να εισπράξουμε. Κάθε τραυματισμένος ψυχικά νέος θα αναζητούσε έναν τρόπο εκδίκησης.

Οι υπαίτιοι αυτής της ρεμούλας πράγματι πρέπει να αναζητηθούν, όχι βέβαια για να τιμωρηθούν, αλλά για να τιμηθούν για τη δράση τους, που αποκαθιστά την αδικία εις βάρος της χώρας μας και φέρνει πίσω σε ελληνικά χέρια τα εκατομμύρια ευρώ που μας χρωστάνε οι παλιογερμαναράδες.

Τι σκατά Ελληνάρες είμαστε!

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2008

Λαμόγια













Στην χθεσινοβραδινή εκπομπή του, ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος μίλησε για "λαμόγια της κακιάς ώρας".
Οι Αμερικάνοι - που όπως είπε πολύ τους αντιπαθεί - λένε:
"it takes one, to know one"!

Δυο ξένοι στην ίδια χώρα

Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2008

Viva la Diva



Από καιρό διάφοροι ειδικοί επί των εκκλησιαστικών θεμάτων, έχουν αναφερθεί σε καταστατικά διοικήσεως ορθόδοξων εκκλησιών, στα οποία προβλέπεται η συμμετοχή αιρετών λαϊκών μελών στα όργανα διοικήσεως ενοριών, αλλά και σε τρόπους εκδημοκρατισμού της εκλογής Εφημέριου, Αρχιμανδρίτη κ.ο.κ., με την παροχή δικαιώματος ψήφου σε σεπτούς ενορίτες.

Καθώς μέριμνα των ιερών πατέρων είναι η προσέλκυση όλο και περισσότερων πιστών στους κόλπους της εκκλησίας, είναι προφανές ότι είναι αναγκαίος ο εκμοντερνισμός των μεθόδων εκλογής του Αρχιεπισκόπου.

Οι κάμερες της τηλεόρασης, εδώ και μέρες, ακολουθούν τους σεβάσμιους υποψήφιους σε κάθε τους βήμα. Είναι λοιπόν προφανές ότι ο δημοφιλέστερος τρόπος εκλογής του νέου Αρχιεπισκόπου, θα ήταν ένας τηλεοπτικός διαγωνισμός.

Η τεχνογνωσία υπάρχει στην πατρίδα μας, οι χορηγοί επίσης. Όλα δείχνουν ότι ο δρόμος είναι ανοιχτός για τη θεσμοθέτηση του 1ου διαγωνισμού Papavision, στα πρότυπα της απόλυτα επιτυχημένης διοργάνωσης της Eurovision.

Δυο βραδιές που τα μάτια όλων θα είναι στραμμένα στους διαγωνιζόμενους Μητροπολίτες. Δυο βραδιές γεμάτες από γκλάμουρ θρησκευτικό συναίσθημα, αγωνία και δοξαστική λατρεία. Έτσι η εκλογή του αρχιεπισκόπου μπορεί να γίνει ένα δημοφιλέστατο event, το οποίο θα προσφέρει επιπλέον έσοδα στα πτωχά ταμεία της Ελλαδικής εκκλησίας.

Τον διαγωνισμό θα προκηρύσσει η Αρχιεπισκοπή και θα δηλώνουν συμμετοχή όποιοι ιεράρχες το επιθυμούν. Οι υποψηφιότητες του τελικού θα επιλέγονται από το κοινό, το οποίο θα έχει παρακολουθήσει τις παρουσιάσεις των υποψήφιων ιεραρχών, σε ανηρτημένα video walls στις κατά τόπους μητροπόλεις, αλλά και τα live, που θα διοργανώνονται από εταιρείες, οι οποίες θα επιλέγονται με διαδικασίες, την επιστασία των οποίων μπορεί να έχει το Υπουργείο Πολιτισμού ώστε να εξασφαλιστεί η διαφάνεια των αναθέσεων.

Κάθε υποψήφιος θα κατεβαίνει στη βραδιά του προκριματικού με ένα video clip, μέσω του οποίου θα παρουσιάζει τα προσόντα του στο ποίμνιο. Ο Νίκος Σούλης και ο Κώστας Καπετανίδης, θα αναλάβουν πρόθυμα τη σκηνοθεσία, καθώς στα μικράτα τους ήταν κι οι δυο παπαδοπαίδια.

Επειδή ένας μητροπολίτης που χορεύει είναι το τελευταίο εκκλησιαστικό ταμπού, τις χορογραφίες θα τις πούμε επιμέλεια κίνησης, την οποία θα αναλάβει ο Φωκάς Ευαγγελινός.

Η εικόνα του Ευστάθιου Σπάρτης να κατεβαίνει από τον άμβωνα σε slow motion, υπό τους ήχους του τροπάριου της Κασσιανής, ρεμιξαρισμένου από τους Going Through θα γεμίσει με βυζαντινή μεγαλοπρέπεια, τις οθόνες της τηλεόρασης των απανταχού Ελλήνων, οι οποίοι θα πλημμυρίσουν τις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας με sms, τα οποία θα αναδείξουν τον μεγάλο νικητή της βραδιάς.

Μια πρόταση που πρέπει να πέσει στο τραπέζι, είναι να συνδυαστούν οι θεσμοί της Eurovision

και των Καλλιστείων, ώστε οι υποψήφιοι Μητροπολίτες να έχουν δυο υποχρεωτικές εμφανίσεις στη σκηνή, μια με άμφια και μια με μαγιό, αλλά και να απαντούν σε προεπιλεγμένες ερωτήσεις για την παγκόσμια ειρήνη.

Σε οποιαδήποτε περίπτωση, οι ενδυματολόγοι δεν θα έχουν παρά μόνον συμβουλευτική παρουσία στις δυο βραδιές, καθώς όλοι γνωρίζουμε ότι οι μητροπολίτες παίζουν την ενδυματολογία στα δάχτυλα και διαλέγουν άμφια και στρινγκ με γούστο καλύτερο κι απ’ τους Versace και Gaultier.

Τα μαύρα ράσα δεν θα επιτρέπονται πάντως, διότι μπορεί να κόβουν τα παχάκια της περιφέρειας, αλλά η επιλογή τους θα εκληφθεί ως αθέμιτος ανταγωνισμός, καθώς όποιος τα επιλέξει θα έχει πρόκριμα στις ψήφους των emo.

Παρουσιαστές της βραδιάς του μεγάλου τελικού θα είναι ο Ιάκωβος Γιοσάκης και ο Σεραφείμ Κουλουσούσας σε πρώτη εμφάνιση από τότε που πέταξε τα ράσα για να βάλει το μασαζοκαλσόν.

Θηβών, dis points!

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2008

Μάκης




















Ακόμη μια εκπομπή του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου τελείωσε χωρίς ο Μάκης να ρίξει την κυβέρνηση.
Μεγάλη καρδιά!

Ακάκιεεεε!


Άνοιξε και επισήμως η μάχη της διαδοχής, καθώς οι μητροπολίτες έδωσαν το στίγμα της επόμενης μέρας, με δηλώσεις έξω από το Α’ Νεκροταφείο και το ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, όπου παρατέθηκε επίσημο γεύμα από την Ιερά Σύνοδο.

Ο μητροπολίτης Καρυστίας, όταν ρωτήθηκε για τα χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχει ο νέος αρχιεπίσκοπος, είπε ότι «πρέπει να είναι όσιος, άκακος και αμόλυντος».

Καθώς όλοι οι υποψήφιοι είναι όσιοι, άκακοι και αμόλυντοι, η μάχη της διαδοχής προβλέπεται αμφίρροπη και μπορεί να κριθεί στα πέναλτι.

Το καλό στην υπόθεση αυτή, είναι ότι ο Θεός ευλογεί και ανταμείβει αδρά όσους είναι όσιοι, άκακοι και αμόλυντοι. Γι’ αυτό και στην Ελλάδα υπάρχουν τόσοι δισεκατομμυριούχοι. Εντάξει, υπάρχουν φυσικά κακοί και μιαροί, τους οποίους ο Θεός καταδικάζει να ζουν με 700 και 1000 ευρώ το μήνα, αλλά η εκκλησία προστατεύεται από δαύτους και δεν τους αφήνει να έχουν λόγο στην εκλογή του Αρχιεπισκόπου, ούτε καν του διακόνου.

Επειδή όλοι αυτοί οι ζάμπλουτοι είναι βαθιά θρησκευόμενοι, γνωρίζουν ότι οφείλουν να επιστρέψουν πίσω στην εκκλησία κάτι απ’ το υστέρημά τους και το κάνουν πρόθυμα, πλημμυρισμένοι από τη χριστιανική χάρη, που συνοδεύεται από πλημμύρα εκατομμυρίων ευρώ.

Έτσι, κάθε υποψήφιος μητροπολίτης, δεν δίνει την αγία τούτη μάχη αβοήθητος. Έχει πίσω του αρκετούς όσιους, άκακους και αμόλυντους χορηγούς, αρωγούς στην προσπάθειά του.

Ο Σπάρτης Ευστάθιος για παράδειγμα έχει - μεταξύ άλλων – την στήριξη του οσίου, ακάκου και αμολύντου κ. Σπ. Λάτση (της Eurobank κ.λπ). Ο Ιερώνυμος Θηβών του κ. Χατζηϊωάννου της EasyJet. Ο Δωρόθεος Σύρου του κ. Φιλίππου της ΦΑΓΕ.

Πάντως για τούτον τον τελευταίο, τα προγνωστικά είναι μάλλον ανησυχητικά, καθώς όπως μαθαίνουμε, χαίρει και της στήριξης του πανοσίου, ακάκου και αμολύντου κ. Κων/νου Μητσοτάκη.

Καθένας εκ των ευγενικών χορηγών έχει εξασφαλίσει προ πολλού μια θέση στον παράδεισο. Τον φορολογικό.

Μιζέρια














Σύμφωνα με όσα λένε οι μάρτυρες στους Γερμανούς εισαγγελείς, το μαύρο χρήμα που μοιράστηκε για τις δουλειές της Siemens, έχει ως εξής:
60 εκατομμύρια ευρώ τσίμπησαν οι μιζαδόροι στην Αυστρία.
22 εκατομμύρια ευρώ οι Ρώσοι
και μόνον 10 εκατομμύρια ευρώ οι Έλληνες.
Είναι να μη μάθει ο άνθρωπος στα λίγα...